คำสั่งเสียครั้งสุดท้ายของคนที่ไร้ค่า...

สวัสดี ผู้ที่เราเคยได้รู้จักกันทุกท่าน

หลายคนอาจจะชอบพอ หลายคนอาจจะเกลียดชัง หลายคนอาจจะแค่รู้จัก ....

เอาเป็นว่า ฉันจะไปแล้วนะ ไปอยู่คนละโลกกับพวกคุณเราจะไม่ได้พบเจอกันอีกแล้ว

ใช่..ฉันมันโง่ แต่ทำยังไงหละในเมื่อฉันไม่เหรอช่องทางให้ก้าวเดินอีกแล้ว..มืดมนตีบตัน

เอาเป็นว่าหากฉันได้ทำกรรมกับผู้ใดไว้ก็ขออโหสิกรรมนะ

และถ้าหากใครทำกรรมกับฉันไว้ ฉันก็อโหสิกรรมให้.. หมดเวรหมดกรรมกันซะที

หากใครได้ผ่านไปแถวบ้านแวะไปหาแม่ กับ ลูกๆฉันบ้างหละ

โอเคนะ บ๊าย บาย.......

ประสบการณ์ยิ่งใหญ่ในหมู่บ้านเล็กๆ / มาซาฮิโกะ โอโตชิ เขียน ; มุทิตา พานิช แปล

หนังสือเล่มนี้ฉันเองได้มาเป็นเจ้าของนานแล้วประมาณ 2 ปีได้ ยอมรับว่าซื้อมาด้วยความบังเอิญมากๆ
พอดีช่วงนั้นผีญี่ปุ่นเข้าสิงร่าง เห็นอะไรเกี่ยวกับญี่ปุ่นต้องพุ่งเข้าใส่เลยทีเดียว แต่พอลองได้อ่านตอนแรก
ผิดหวังนิดหน่อย อ้าว..ไม่ใช่หนังสือท่องเที่ยวนี่หว่า แต่ก็เอาวะซื้อมาแล้วนี่อ่านให้คุ้มละกัน อ่านไปอ่านมา
ฉันกลับรู้สึกหลงรักหนังสือเล่มนี้ หลงรักทุกๆคนที่อยู่ในหนังสือเล่มนี้

เรื่องนี้มันเกี่ยวกับสหกรณ์หมู่บ้านหลังเขาแห่งหนึ่งในจังหวัดโคจิ ประเทศญี่ปุ่น ชื่อหมู่บ้าน อุมาจิ ที่ไม่มีทางรถไฟ หรือทางหลวงจังหวัดผ่านหมู่บ้านนี้แต่ก่อนเคยทำอุตสาหกรรมป่าไม้ควบคู่กับการเกษตร คือการปลูกส้มยูสุ แล้วก็มีอยู่ช่วงหนึ่งที่ผลยูสุออกมาล้นตลาดขายไม่ออก ที่หมู่บ้านนี้ก็ก็ระดมสมองช่วยกันคิดแปรรูปยูสุ เป็นน้ำส้มยูสุผสมโชหยุ เจ้าเอื๊อกแห่งหมู่บ้านอุมาจิ ผลิตภัณฑ์ที่ทำจากยูสุอีกหลายอย่าง เป็นสหกรณ์หมู่บ้านหลังเขาเล็กๆที่ประสบความสำเร็จด้วยยอดขายปีละ 1,800 ล้านเยน มีสมาชิกที่สั่งผลิตภัณฑ์แปรรูปนี้ทั่วประเทศ 250000 คนด้วยการทำระบบขายตรงและการออกร้าน ยังได้รับรางวัลเกษตรอาซาฮี ที่ถือว่าเป็นสุดยอดรางวัลการเกษตรของญี่ปุ่นและอีกหลายๆรางวัลที่ไม่ได้กล่าว หมู่บ้านที่ประชากรเบาบางที่สุดแห่งหนึ่งของญี่ปุ่นเขาทำอะไรกัน มันคือการร่วมมือร่วมใจที่แท้จริงที่หาไม่ค่อยพบในประเทศของฉัน ที่ก็นะกู้เงินล้านไปทำอะไรกันหนอ มีไหมที่มีสินค้า otop สักอย่างที่มีแฟนๆติดตามผลงานกันมากขนาดนี้ เฮ้อๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆบ่นไปก็เท่านั้นน่อ

















และบุคคลที่จะไม่พูดถึงไม่ได้คือ ลุงโตทานิ หัวหน้าแผนกธรรมดาๆของสหกรณ์หมู่บ้านอุมาจิ ที่มีความพยายามทุกอย่างตั้งแต่คิดแปรรูปยูสุ ดูแลโรงงาน ออกบูธขายสินค้าต่างจังหวัด ดีไซน์แผ่นพับเอย จดหมายถึงลูกค้าเอย โปสเตอร์เอย การพัฒนาหมู่บ้านและสหกรณื จัดงานต่างๆในหมู่บ้าน ..ฯลฯ
ลุงโตทานิ คือ บุคคลที่ฉันอยากไปไหว้ก่อนตาย อยากเจอตัวเป็นสักครั้ง ลุงสุดยอดมาก.... ในแง่การตลาดแล้วลุงนี่แหละตัวพ่อ สามารถให้คนรักหมู่บ้านนนี้ รักผลิตภัณฑ์ของที่นี่ เลยรู้สึกเคารพลุงมาก แล้วยังประโยคเด็ดๆของลุงอีก ..อย่าไปเด็ดยอดความฝันของใคร ปล่อยให้มันผลิดอกออกผล ด้วยความพยายามของเขาเถอะ... ^^

ฉันรักอุมาจิ รักหมู่บ้านนี้ รักผู้คนที่นี่ แม้เราจะพบกันผ่านตัวหนังสือก็เหอะ

ป.ล. ไม่ตายเจอกันแน่ ..หมู่บ้านอุมาจิ ( แปลเป็นไทยว่า หมู่บ้านทางม้า..)

ตลาด

ฉันชอบไปซื้อของที่....ตลาด

ฉันชอบชีวิตชีวาของ...ตลาด

ฉันชอบดูหนัง...ตลาด

ฉันชอบฟังเพลง...ตลาด

ฉันชอบทำงานการ...ตลาด

ฉันไม่ได้จบด้านการ...ตลาด

ฉันเป็นผู้หญิงปาก...ตลาด

ฉันเป็นผู้หญิง...ตลาดๆ

ฉันคงเป็น ตลาด ที่ต้องการมีคนเข้ามาจับจ่าย...^^